2007 Tanganika Magazyn numer 2
(grudzień 2007)
Artur Krasuski – Xenotilapia nigrolabiata "Red Princess" - hodowla i obserwacje własne (tekst dwujęzyczny)
„(…) Akwarium z Xenotilapia nigrolabiata "Red Princss" nie należy do zbiorników dynamicznych, oczywiście poza okresem zalotów i tarła. Jest to spokojny zbiornik z przepięknymi rybami, które za dobrą opiekę i stworzone im właściwe warunki hodowlane odwdzięczą się opiekunowi niesamowitymi zachowaniami, wspaniałymi kolormi oraz harmonią międzypokoloniowej egzystencji. (...)"
Marta Mierzeńska – Grammatotria leimairii (Boulenger, 1899)
„Grammatotria leimairii to największa z pielęgnic piaskowych wystepująca wzdłuż całego wybrzeża jeziora Tanganika. Gatunek ten został odkryty przez kapitna Lemaire'a w 1898 roku w czasie jego ekspedycji do Zairu (obecnie Demokratyczna Republika Konga) i opisany przez Boulengera w tym samym roku na podstawie osobników odłowionych przez odkrywce w Moliro. (...)"
Lechosław Łątka – Rodzaj Tropheus – zachowanie i pielęgnacja w akwarium. Obserwacje własne. Część 2
„Woda w akwarium z trofeusami nie odbiega swoimi właściwościami fizyko-chemicznymi od wymagań jakie mają inne gatunki ryb tanganickich. Chcąc utrzymać ryby w dobrej kondycji i zminimalizować ryzyko powstawania chorób, należy zwrócić uwagę przede wszystkim na prawidłowe "wystrtowanie" zbiornika oraz właściwy poziom związków azotowych w akwarium. (…)”
Marta Mierzeńska – Opisy wybranych odmian trofeusów
„Autorka opisała następujące rodzaje trofeusów: Tropheus sp. Kachese, Tropheus sp. Moliro, Tropheus sp. Chimba, Tropheus sp. Kalambo, Tropheus sp. Kala, Tropheus sp. Moba II (Murago) oraz Tropheus sp. Ujiji (Katonga)”
Krzysztof Mrzygłód – Trofeusy i muszlowce - razem czy osobno?
„(…)Po prawie dwuletniej, wspólnej hodowli muszlowców i trofeusów mogę zdecydowanie sstwierdzić, że nie jest to najlepszy pomysł. Zarówno jedne, jak i drugie to ryby z "charakterem" i choćby nie wiem jak obszerne było lokum (...), to zawsze tego miejsca będzie za mało. (…)”
Galeria zdjęć Magdaleny Kwolek- Mirek
Galeria zdjęć Lechosława Łątki
Krzysztof Haja – Telmatochromis temporalis (Boulenger, 1898) i jego karłowata forma "shell" synonim Telmatochromis burgeoni (Poll, 1942)
„Rodzaj Telmatochromis niezbyt popularny w akwariach i stasunkowo mało znany, jest bardzo charakterystyczny dla plemienia Lamprologini. Mino iż cały rodzaj obejmuje zaledwie kilka gatunków (...), to spotyka się tu ryby, które podobnie jak Chalinochromis, Julidichromis czy Neolamprologus są typowymi szczelinowcami, ale również takie, które u swych wariantów wykształciły zachowania typowe dla muszlowców (…)”
Przemysław Mirek – Jak zakładałem moje "megaakwarium"
„Od dłużeszego czasu chodził mi po głowie pomysł założenia zbiornika o objętości przekraczającej 1000 litrów. (…)”
Robert Mierzeński – strona Projektu Tanganika
Daniel M. Miłaczewski, Marcin Terpiłowski, Marek Winiarski – Testowanie produktów Tetra
Wykład Marka Winiarskiego - Wrocław, 15.09.2007 rok
W ramach V Wystawy Akwarystycznej WTA Marek Winiarki wygłosił wykład pt.: "Para, harem czy stado? Zdrowy zbiornik tanganikański w oparciu o dobór obsady."
Magazyn Akwarium numer 7 (63)
(lipiec 2007)
Daniel M. Miłaczewski – Gatunki węgorzyków z Tanganiki spotykane w handlu
W artykule zostały opisane nastepujące gatunki węgorzykow: Aethiomastacembelus ellipsifer, Aethiomastacembelus platysoma, Caecomastacembelus albomaculatus, Caecomastacembelus micropectus, Caecomastacembelus moori, Caecomastacembelus plagiostomus, Caecomastacembelus tanganicae.
Tanganika Magazyn numer 1 (lipiec 2007) Lechosław Łątka – Akwarium dla pielęgnic piaskowych z jeziora Tanganika „(…) Wybór właściwego zbiornika w przypadku hodowli pielęgnic piaskowych to podstawowa czynność, jaką powinniśmy zrobić na samym początku. Określając wielkość akwarium należy wziąć pod uwagę kilka czynników, takich jak: wielkość dorosłej ryby, czy dany gatunek żyje w parach, czy też w haremie, zachowanie rozrodcze ryb (kopanie kopczyków, kraterów itd.) (...)" Artur Krasuski – System filtracji dla pielęgnic piaskowych „(…) W poniższym artykule chciałbym się podzielić przykładowym rozwiązaniem systemu filtracyjnego, który zastosowałem w swoim akwarium, gdzie aktualnie pływa 11 dorosłych Xenotilapia nigrolabiata "red princess" wraz z niewielkim stadkiem maluszków. (...)" Marta Mierzeńska – Xenotilapia leptura (Boulenger, 1901) (Asprotilapia leptura Boulenger, 1901) - wysmukła piękność „Xenotilapia leptura to endemiczna pielęgnica występująca wzdłuż prawie całego wybrzeża jeziora Tanganika. Gatunek ten został pierwotnie opisany jako Asprotilapia leptura przez Boulengera w 1901 roku na podstawie osobników odłowionych w Msambu na południowym wybrzeżu Tanzanii. Nazwa gatunkowa - leptura - idealnie oddaje wygląd ryby (leptura - lepto - wysmukły). (...)" Lechosław Łątka – Rodzaj Tropheus – zachowanie i pielęgnacja w akwarium Obserwacje własne. Część 1 „(…) Hodowlę trofeusów możemy prowadzić w obsadzie jednoodmianowej lub jeżeli chcemy mieć zbiornik z obsadą bardziej urozmaiconą, możemy połączyć kilka wariantów barwnych. Odpowiedni dobór odmian, które chcemy hodować, jest bardzo ważny ze względu na możliwość ich krzyżowania się. (…)” Marcin Terpiłowski – Eretmodus cyanostictus (Boulenger, 1898) „(…) Eretmodus jest krępej budowy ciała, samiec dorasta do długości 10 cm, a samica do 8 cm. Płetwa grzbietowa rozpoczyna się tuż za łbem, a kończy u nasady płetwy ogonowej. W zależności od odmiany jej obwódka różni się barwą. (…)”
Galeria zdjęć Magdaleny Kwolek-Mirek Przemysław Mirek – Altolamprologus sp. “compressiceps shell”
„(…) Naturalnym środowiskiem „shelli” są otwarte, piaszczyste strefy jeziora, na głębokości od 10 do 40 metrów. Ryby przemierzają je samotnie w poszukiwaniu pożywienia, które stanowią głównie skorupiaki i narybek małych ryb. W sytuacji zagrożenia chowają się w pustych muszlach ślimaków. (…)”
Jerzy Chiliński – Muszlowce z grupy Lamprologus ornatipinnis „(…) Patrząc na kształt ciała zauważamy, że w porównaniu z takimi rybami jak Lamprologus ocellatus, czy Neolamprologus brevis są to ryby o wydłużonym ciele i innych jego proporcjach. Mają dużą, wyraźnie zarysowaną głowę i tułów zwężający się lekko ku tyłowi. Podstawową barwa ciała jest beż, czasem przechodzący w brąz. Cechą charakterystyczną tych ryb są (w porównaniu z innymi muszlowcami) piękne, wzorzyste płetwy: grzbietowa, ogonowa i odbytowa. (…)” Marek Drozdowski – Moja przygoda z Lamprologus caudopunctatus „(…) L. caudopunctatus należą do bardzo płodnych gatunków. Z jednego tarła spokojnie można oczekiwać 40-60 wiecznie głodnych maluszków. Narybek należy karmić tak jak w przypadku młodych innych tanganickich mięsożerców, pamiętając o częstym karmieniu niewielkimi porcjami. (…)” Marek Winiarski – ABC, czyli założenie i utrzymanie zbiornika tanganickiego „Poniższy artykuł traktuje o pewnych uniwersalnych zasadach, jakimi powinien kierować się każdy akwarysta przy zakładaniu nowego zbiornika. (…)” Robert Mierzeński – Projekt Tanganika Magazyn Akwarium numer 6 (62) (czerwiec 2007) Jacek Krawczyk – Ophtalmotilapia boops Boulenger, 1901 „(…) Ophtalmotilapia boops jest rybą, która żyje w sporych stadach (polecam minimum 10 sztuk). Zalecany zbiornik to min. 400 litrów. Dno zbiornika powinno być piaskowo-żwirowe z dużą ilością kamieni. Dobrze gdy jest to akwarium jednogatunkowe. Polecam także, aby nabywać ryby jak najmłodsze ze względu na różnorodne zachowanie się stada i pojedynczych samców w zależności od wieku ryby. (…)”
Nasze Akwarium numer 88 (maj 2007) Marek Winiarski – Paracyprichromis nigripinnis (Boulenger, 1901) „(…) Podstawowym kolorem Paracyprichromis nigripinnis jest łososiowoczerwony. Samice są znacznie bledsze niż samce. Wzdłuż ciała przebiega kilka poziomych niebieskoneonowych pasów. Dwa środkowe są bardzo wyraźne i błyszczące. U samców są one znacznie wyraźniejsze. Pozostałe pasy nie są tak dekoracyjne, jednakże w okresie tarła znacznie się uwydatniają. Duże delikatne płetwy piersiowe w kolorze łososiowym poruszane są przez rybki niczym wachlarze. Wszyskie pozostałe płetwy są również łososiowe i mają bardzo subtelną neonową obwódkę.(…)” Magazyn Akwarium numer 4 (60) (kwiecień 2007)
Jacek Krawczyk – Neolamprologus speciosus Büscher, 1991 „(…) Samce Neolamprologus speciosus dorastają do 5-6 cm, samice są wyraźnie mniejsze i dorastają do wielkości 3-4 cm. Ryby te charakteryzują się wyraźnie większą agresją wewnątrzgatunkową niż inne muszlowce. Czas przebywania razem rodziców z narybkiem jest znacznie krótszy niż u innych muszlowców. (…)”
28 kwietnia 2007 roku w Krakowie odbyło się SPOTKANIE TANGANICKIE zorganizowane przez firmę Tropheus Tanganika oraz akwarystów związanych z Projektem Tanganika. Przyjechali miłośnicy Tanganiki z całego kraju m.in. z Gdańska, Władysławowa, Malborka, Olsztyna, Włocławka, Warszawy, Dęblina, Łodzi, Ostrołęki, Wrocławia, Lublina, Rzeszowa, Tarnowa, Bielsko-Białej, Śląska i jeszcze kilku innych miejscowości - w sumie sześćdziesiąt dwie osoby. Uczestnicy Projektu Tanganika przygotowali prelekcje na temat „Utrzymania zdrowego zbiornika tanganickiego” (Marek Winiarski) oraz „Pielęgnice piaskowe – wszystko co o nich wiemy?” (Marta Mierzeńska, Lechosław Łątka, Artur Krasuski). Oglądaniu ryb, dyskusjom oraz wymianom doświadczeń nie było końca. Marta i Robert rozdali pamiątkowe dyplomy oraz nagrody dla laureatów konkursu FOTO 2007. W konkursie tym zostały także przyznane wyróżnienia specjalne od PT. Spotkanie było okazją do świętowania czwartej rocznicy powstania firmy Tropheus Tanganika. Były życzenia, prezenty, tort... Dziękujemy wszystkim za przybycie Zapraszamy za rok!
Nasze Akwarium numer 87 (kwiecień 2007) Marek Drozdowski – Ctenochromis horei (Günther, 1893) – tanganicki pyszczak z charakterem „(…) C. horei to świetnie przystosowany do polowania drapieżnik. Poza wspomnianymi już szczękami należy pamiętać o jego szybkości, sile, słusznych rozmiarach czy też wrażliwych na ruch oczach. Jest to myśliwy, który nie pogardzi żadnym rodzajem pokarmu. Sprawia wrażenie wiecznie głodnego. Wszystko, co jest mniejsze od niego, to potencjalne źródło białka. Poluje m.in. na mniejsze rybki, ale potrafi także z upodobaniem przesiewać muliste dno jeziora poszukiwaniu organizmów składających się na szeroko rozumiany bentos. (…)” Magazyn Akwarium numer 3 (59) (marzec 2007) Marek Winiarski – Neolamprologus similis Büscher, 1991 „(…) Para wybiera do tarła głównie muszle lecz nie pogardzi również ciekawie ułożonym rumowiskiem skalnym. Rybki mozolnie odgarniają piasek przebudowując podłoże w celu przygotowania miejsca do tarła. Gdy miejsce zostanie przygotowane rozpoczyna się tarło. Ryby wybarwiają się a ich kolory są bardzo intensywne. Samiec staje się agresywniejszy w stosunku do samicy a także innych ryb. Stroszy płetwy, przegania intruzów oraz bacznie pilnuje samiczki. Gdy samica odpowiada na zaloty, wpływa cała do środka muszelki i składa ikrę. (…)”
Magazyn Akwarium numer 2 (58) (luty 2007)
Marek Winiarski – Lamprologus meleagris Büscher, 1991 „(…) Opisywane rybki są bardzo wytrwałymi budowniczymi. Przebudowują dno tak, aby uzyskać żądany sposób ustawienia muszli. Obserwowałem niejednokrotnie jak samiec spędzał ponad godzinę na przesunięcie muszli ok. Nasze Akwarium numer 85 (luty 2007) Marta Mierzeńska – Rodzaj Xenotilapia Boulenger, 1899 „(…) Pielęgnice piaskowe należące do rodzaju Xenotilapia (plemię Ectodini) to grupa niewielkich ryb o wydłużonym ciele zamieszkujących strefy denne (piaszczyste, muliste lub skalne) jeziora Tanganika na różnych głębokościach. Ich ciało jest zwykle 3,5-5 razy takie długie jak wysokie, o uwypuklonej części grzbietowej i spłaszczonej części brzusznej. Kształt ten jest jednym z przystosowań do życia w strefach dennych, a jednocześnie ułatwia kamuflaż w środowisku. (…)” Nasze Akwarium numer 84 (styczeń 2007) Przemysław Mirek – Rodzaj Altolamprologus Poll 1986 „(…) Ryby te charakteryzują się (jak wskazuje nazwa) wysokim, wąskim, bocznie spłaszczonym ciałem. Kształt ten pozwala przebywać w wąskich szczelinach skalnych, w których nie tylko żyją, ale także zdobywają pokarm. Altolamprologusy żywią się drobnymi skorupiakami oraz ikrą i narybkiem innych ryb. Taka dieta wymaga dodatkowego przystosowania, wszak znakomita większość ryb w Tanganice to pielęgnice, co przy próbie ataku na młode oznacza ryzyko wściekłej obrony ze strony rodziców. (…)” Magdalena Kwolek-Mirek – zestawienie działań w ramach „Projektu Tanganika"
red. sue |
