Tanganika MAGAZYN numer 8
(październik 2010)
Marta Mierzeńska – Lamprologus callipterus (Boulenger, 1906) - Niezwykły dymorfizm płciowy, niecki i pasożytnictwo rozrodcze
„(…) Większe muszle zamieszkiwane są przez większe, a jednocześnie bardziej płodne samice. Z tego powodu większe muszle z większymi samicami są bardziej cenne dla samców i częściej przenoszone. To powoduje, że tylko naprawdę duże i silne samce mogą przenieść takie muszle. Tak więc im większe muszle tym większe samice, a co za tym idzie tym większe samce. (…)”
Daniel M. Miłaczewski – Sumokształtne z jeziora Tanganika
„(…) Nie ma najmniejszej wątpliwości, że sumokształtne to najbardziej zróżnicowana, najliczniejsza i tym samym najciekawsza grupa ryb zamieszkujących naszą planetę. Ze zdziwieniem należy więc odnotować, że ciągle tak niewiele wiadomo na temat biologii czy ekologii gatunków nawet bardzo popularnych. O taksonach rzadszych, rarytasach, przecietny hobbysta nawet nie słyszał - często nawet nie ma pojęcia, że istnieją. (…)” Magdalena i Przemysław Mirek – Prawie jak jezioro, czyli jak powstawało nasze drugie "megaakwarium"
„(…) Wielkość zbiornika determinowały nie chęci, a warunki lokalowe (największy możliwy wymiar podstawy, który pozwalał na wejście do pokoju to 205 x 150 cm). Najwspanialszy i najdziwniejszy w tym projekcie miał być jednak nie litraż , ale kształt akwarium... . (…)”
Marta Mierzeńska – Recenzje i streszczenia - Ewolucja zbieżna wzorów znaczeń na głowie w kompleksie gatunków endemicznych Neolamprologus brichardi/pulcher z jeziora Tanganika
„(…) Różnorodność wzorów ubarwienia organizmów w pojedynczej populacji lub pomiędzy nimi zależy nie tylko od przypadkowej zmienności genetycznej, ale może być generowana i utrzymywana przez selekcję. Podobieństwa wzorów kolorystycznych nie zawsze są skorelowane ze wspólnym przodkiem, ale mogą wynikać ze zbieżnej ewolucji, czyli procesów konwergencji. (…)”
Dni akwarystyki w Muzeum Przyrody w Drozdowie (Październik 2010)
Michał Dąbrówka – Moje doświadczenie w hodowli ryb z jeziora Tanganika
Wykład dotyczył hodowli Ectodus descampsii. Magazyn Akwarium 96 (lipiec 2010)
Magdalena i Przemysław Mirek – Akwarium tanganickie. Część I: Obsada mięsożerna.
„(…) Zaproponowane w artykule połączenia ryb są sprawdzone i funkcjonujące w zbiornikach naszych lub naszych znajomych. Pomysły obsad są czerpane z natury. Oglądamy filmy i fotografie pokazujące podwodne życie Tanganiki, słuchamy relacji ludzi nurkujących w jeziorze. Gorąco polecamy stworzenie własnego "wycinka Tanganiki" w swoim domu. (…)”
Magazyn Akwarium 94 (maj 2010)
Marta Mierzeńska – Encyklopedia – opisy gatunków z rodzaju Xenotilapia.
1. Xenotilapia leptura (Boulenger, 1901) „(…) Oczy są duże umieszczone wysoko na głowie tak, że pozwalają na baczne obserwowanie okolicy nawet w czasie żerowania. Ciało ma podstawową barwę srebrzystoszarą z niebieskim poblaskiem, a wśród osobników z południowych lokalizacji może występować fioletowy lub czerwonawy, delikatny poblask. (…)” 2. Xenotilapia melanogenys (Boulenger, 1898) „(…) Ryby te wymagają dużego zbiornika o długości minimum 150 cm i szerokości 60 cm. Są to wartości minimalnego akwarium dla tych ryb. Powierzchnia dna w tym wypadku jest bardzo ważna ze względu na tworzenie specyficznych budowli godowych w postaci okręgów o średnicy dochodzącej do 30-40 cm. (…)” 3. Xenotilapia flavipinnis Poll, 1985 „(…) W środowisku naturalnym mogą tworzyć kolonie na piaszczystym dnie na głębokości poniżej 5 m lub pojedyncze tereny godowe na głębokości powyżej 5 m. Ryby nie tworzą budowli godowych. Do samego tarła dochodzi zazwyczaj na piaszczystym podłożu. (…)” 4. Xenotilapia nigrolabiata Poll, 1951 „(…) W akwarium najlepszymi pokarmami są różnego rodzaju mrożonki takie jak: mysis, kryl, dafnia, wodzień, drobno pokrojone krewetki. Dietę można uzupełniać płatkowanymi i granulowanymi pokarmami sztucznymi przeznaczonymi dla ryb mięsożernych, a od czasu do czasu można podać pokarmy dla ryb roślinożernych. (…)” Tanganika MAGAZYN numer 7 (kwiecień 2010)
Marta Mierzeńska – Ectodini – wyspecjalizowani mieszkańcy stref dennych jeziora Tanganika
„(…) Badania wykazały, że przydenny i piaskowy tryb życia jest najbardziej pierwotny w tej grupie. Wszyscy przedstawiciele Ectodini są rybami inkubującymi ikrę i narybek w pyskach. W większości gatunków inkubuje wyłącznie samica, za wyjątkiem niektórych przedstawicieli rodzaju Xenotilapia. (…)”
Magdalena i Przemysław Mirek – Xenotilapia tenuidentata Poll, 1951
„(…) Szybko stało się jasne, że niewielu akwarystów gościło dotąd "tenuidentatę" w swoich zbiornikach (stąd szczątkowe dane w sieci). Brak również fachowej literatury, a "wyciągnięcie" informacji od autorytetów, znawców jeziora, czy osób zajmujących się odłowem ryb, najczęściej kończyło się fiaskiem. (…)”
Prelekcja Marty Mierzeńskiej – Kraków, 17.04.2009 rok
W ramach SPOTKANIA TANGANICKIEGO zorganizowanego jak co roku w Krakowie przez firmę Tropheus odbyła się prelekcja członkini Projektu Tanganika Marty Mierzeńskiej - Ectodini - subtelne królowe stref dennych jeziora Tanganika.
Magazyn Akwarium 90 (styczeń 2010)
Marcin Kamiński – Triglachromis otostigma (Regan, 1920) – tajemnicza koparka z jeziora Tanganika
„(…) Dzięki specyficznej budowie ciała, ogromnemu pyskowi zaprojektowanemu do przenoszenia dużych ilości mułu T. otostigma jest stworzona do kopania. W naturze ryby potrafią kopać w mulistym podłożu tunele metrowej długości. Kiedy podłoże jest zbyt miękkie, wówczas ryby wygrzebują po prostu głębokie otwory. (…)” red. makami |